‘Sommige zorgen zijn echt voor morgen’

Hoe zag jouw leven eruit toen je de diagnose kreeg in maart 2023?

N: ‘Ik was zestien jaar, ik had een vriendin en in september was ik gestart met mijn vervolgopleiding in de kinderopvang. Alles ging goed tot ik een longontsteking kreeg. Het gekke was dat ons hele gezin ziek werd, maar ik hield langer klachten; ik bleef benauwd, moe en had steken op mijn borst. Ook was me opgevallen dat ik een bult in mijn nek had, maar die negeerde ik. Omdat de klachten aanhielden, gingen we toch maar naar de huisarts. Die verwees me naar het ziekenhuis voor een echo en een röntgenfoto. We stonden nog op de parkeerplaats toen we werden gebeld dat ik de volgende dag terug moest komen. Het kwartje viel toen nog niet dat er iets echt mis was. De volgende dag hoorde ik dat ik lymfeklierkanker had.’

N. scheert vrijwel direct haar haar af, zodat ze er een haarwerk van kan laten maken. Ze doorloopt alle kuren en na een hele intensieve periode mag ze in augustus 2023 de Bloemenkraal in ontvangst nemen.

‘Na de bloemenkraal wilde ik zo snel mogelijk verder met mijn opleiding. Gelukkig mocht ik mijn cijfers van de maanden die ik al had gevolgd meenemen en zo kon ik rustig opstarten en deels de colleges volgen. Ook mijn stage heb ik kunnen doen op basis van halve dagen. Een bijbaantje heb ik ook nog geprobeerd, maar daarvoor bleek ik niet de energie en de ruimte in mijn hoofd te hebben.’

Welke late effecten merk je van de behandeling?

‘Het werd me al snel duidelijk dat ik er niet inzat zoals voordat ik ziek werd. Vooral de vermoeidheid viel op en ik kreeg enorme pijn in mijn knieën. Hiervoor ga ik nog steeds naar de fysiotherapeut, want ik bleek botnecrose te hebben. Voor mijn vermoeidheid ben ik bij de vermoeidheidspoli terechtgekomen en hieruit volgde de diagnose chronische vermoeidheid. In de afgelopen drie jaar is mijn situatie wel verbeterd, met kleine stapjes ben ik vooruitgegaan. Alles draait om balans en keuzes maken, maar ik heb wel moeten accepteren dat het niet meer wordt zoals het was.’

Een paar maanden na het ontvangen van de Bloemenkraal gaat de relatie van N. uit. Het duurt best een tijd voordat ze klaar is om weer te gaan daten.

 Waarom had je even tijd nodig na de break-up?

N: ‘Met mijn ex-vriendin was ik net een paar maanden samen toen ik ziek werd en met haar had ik mijn hele ziekteperiode meegemaakt. Toen die relatie uitging was ik net klaar met de behandelingen, maar ik zat niet lekker in mijn vel. Ik was nog kaal en daarnaast behoorlijk opgeblazen door de medicatie. Dat maakte me onzeker. Uit zelfbescherming heb ik toen besloten voorlopig maar alleen te blijven.’

In het najaar van 2025 ontmoeten N. en E. elkaar via een dating app. Ze blijken toevallig naar hetzelfde concert te gaan en zien elkaar daar voor het eerst. Na een etentje een paar dagen later zijn ze al snel onafscheidelijk.

Wanneer vertelde N. jou over wat ze had meegemaakt?

E: ‘Tijdens onze gesprekken begon N. er eigenlijk al snel over en dan stelde ze vooral veel vragen aan me. Ze wilde graag weten wat ik zou doen als ze weer ziek zou worden bijvoorbeeld, of ik dan bij haar zou blijven. Voor mij was dat helemaal geen ding, natuurlijk blijf ik dan.’

Met welke uitdagingen moeten jullie rekening houden in jullie relatie?

E: ‘Wat ik me niet zo goed had gerealiseerd van tevoren was dat angst een grote rol speelt bij N. Zeker richting een controlemoment merk ik veel spanning bij haar. Ikzelf maak me niet zo druk. Heel soms denk ik wel aan de mogelijkheid dat ze weer ziek kan worden, maar dan doen we dat gewoon samen. Ook wist ik niet echt wat de vermoeidheid en de pijn in haar benen voor effect hebben op het dagelijkse leven. Maar dat schrikt me absoluut niet af ofzo.’

N: ‘Toevallig kunnen we allebei niet lang staan, omdat E. een slechte rug heeft. Dat komt voor ons dus wel goed uit. Verder zal het in de toekomst ook effect hebben.'

N: ‘Voor ons is communicatie heel belangrijk. Als we ergens zijn en één van ons wil naar huis, dan gaan we. We weten dat we balans moeten houden, omdat we anders achteraf de prijs betalen. Maar soms zijn we ook gewoon eigenwijs en denken we “Schijt, we doen het gewoon toch.”

Zien jullie ook positieve kanten aan het ziekteverleden van N.?

E: ‘Zeker. We zijn bijvoorbeeld met vrienden een weekendje weggeweest, en we zijn naar Disney in Concert geweest. Dat krijg je er allemaal bij, omdat dat vanuit verschillende stichtingen wordt aangeboden.’

N: ‘Ook heb ik vrienden gemaakt op het lotgenotenkamp. Ik ben twee keer met VOX op kamp geweest en dat vind ik echt een aanrader.’

Wat willen jullie meegeven aan anderen die in een vergelijkbare situatie zitten?

E: ‘Iemand wordt er niet minder leuk door. Natuurlijk is er impact; er zijn mindere dagen, er zijn dagen dat het eng is, maar die impact staat los van de persoon.’

N: ‘Ik vind vooral dat je kanker geen onderdeel van iemands persoonlijkheid moet maken. Zie het los van elkaar. En ga niet alleen maar zitten piekeren of dingen wel gaan lukken, probeer het gewoon. Doe het gewoon, wees eigenwijs. Sommige zorgen zijn echt voor morgen.’

Tekst en interview: Kelly Kruijs